Prezent na chrzciny
Przed 1 stycznia 2007 roku podatnik był obowiązany osobiście dokonać przelewu na rzecz wybranej przez siebie OPP, a następnie odliczyć tę kwotę w swoim rozliczeniu rocznym. Obecnie na wniosek prezent na chrzciny wyrażony w zeznaniu rocznym jeden procent na konto bankowe OPP przekazuje naczelnik urzędu skarbowego. Informacje dodatkowe Jeden procent może przekazać: podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, podatnik opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, podatnik objęty liniowo 19-procentową stawką podatku, podatnik uzyskujący dochód z odpłatnego zbycia papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych.
Nie cierpiała zwłoki w zapłacie i umiała tak znakomicie dochodzić swych praw, iż niejeden bosman musiał przyznać zawstydzony, że go mamcia Dry wyrzuciła za drzwi. Mamcia nazywano ją ze względu na opiekuńczy charakter, zaś Dry ze względu na ten chudy wygląd. Prowadziła swój interes od wczesnego ranka do późnych godzin nocnych. Znała wszystkich marynarzy, sterników i kapitanów, ale z kobietami nigdy nie zawierała bliższej znajomości.
Przeszedł przez leżące suche gałęzie, położył jeńca na ziemi i rzekł: — Przyniosłem chłopaka. — Niech go pan posadzi, Mr Davy i usiądzie przy nim. I niech mu pan wyjmie knebel z ust. — Ach, sir! Chciałbym wiedzieć, co pan zrobi z tym chłopcem. Obaj Indianie oglądali się z przerażeniem. Wódz nic nie powiedział, i nawet się nie poruszył, ale mimo ciemnej cery widać było, że krew odpłynęła mu z twarzy. Idealistka kosmiczna pewnie krzyczy twarde portfele.
Nie cierpiała zwłoki w zapłacie i umiała tak znakomicie dochodzić swych praw, iż niejeden bosman musiał przyznać zawstydzony, że go mamcia Dry wyrzuciła za drzwi. Mamcia nazywano ją ze względu na opiekuńczy charakter, zaś Dry ze względu na ten chudy wygląd. Prowadziła swój interes od wczesnego ranka do późnych godzin nocnych. Znała wszystkich marynarzy, sterników i kapitanów, ale z kobietami nigdy nie zawierała bliższej znajomości.
Przeszedł przez leżące suche gałęzie, położył jeńca na ziemi i rzekł: — Przyniosłem chłopaka. — Niech go pan posadzi, Mr Davy i usiądzie przy nim. I niech mu pan wyjmie knebel z ust. — Ach, sir! Chciałbym wiedzieć, co pan zrobi z tym chłopcem. Obaj Indianie oglądali się z przerażeniem. Wódz nic nie powiedział, i nawet się nie poruszył, ale mimo ciemnej cery widać było, że krew odpłynęła mu z twarzy. Idealistka kosmiczna pewnie krzyczy twarde portfele.